Zaterdagnamiddag kwam ik een beetje ongewild in de Zinnekeparade terecht. Ik heb het al niet voor optochten, fanfares of massamanifestaties tout court. Maar het frappeerde me weer dat, ondanks de vele goede wil, de dikwijls verfijnde kostuums en maquillage en de creatieve vehikels waarmee men door de stad paradeerde, ik helemaal niet verrast werd.
Lees volledige tekst

Ben je op zoek naar een roman, een kinderboek, een kunstboek, een kookboek of een reisgids voor een prikje? Of wil je een voorraadje papierwaren en wenskaarten inslaan? Van donderdag 10 tot zondag 13 mei organiseert uitgeverij Lannoo een gratis boekenmarkt in de Koninklijke Stallingen van het Paleis der Academiën (Hertogstraat 1). Iedereen is welkom van 10 u tot 19 u.

Wat doe je als hedendaagse kunstbeurs om op te vallen binnen het weelderige aanbod van Art Brussels? Hoe lok je verzamelaars en kunstliefhebbers naar de galeries die jij hebt geselecteerd? Slick Brussels profileert zich resoluut als jong en dynamisch. Het wil de talenten van morgen ontdekken en de liefde voor kunst uitdragen. Aangezien de liefde nog altijd door de maag gaat, pakt Slick uit met een tijdelijk restaurant, waarin niemand minder dan de Parijse tweesterrenchef Christophe Pelé achter het fornuis staat. BrusselBlogt mocht vandaag al eens voorproeven.

Lees volledige tekst

Er broeit iets in Brussel. De wereld van de hedendaagse kunst maakt zich op voor een groots evenement: Art Brussels. De jaarlijkse kunstbeurs doet de stad van 19 tot 22 april volstromen met kunstliefhebbers en wordt begeleid door tal van randactiviteiten. Een greep uit het rijke aanbod.

• Art Brussels zelf is aan haar 30e editie toe en is uitgegroeid tot een must voor curatoren, critici, verzamelaars en iedereen die interesse heeft in de nieuwe tendensen in de internationale kunstwereld. De beurs in Brussels Expo brengt 182 galeries uit vier werelddelen onder één dak samen. Zowel vaste waarden als veelbelovende talenten exposeren hun werk. Op de beurs vinden ook debatten plaats met o.a. toparchitect Rem Koolhaas, kunstpaus Jan Hoet, galeriehouder Adriaan Raemdonck en hoedenontwerper Christophe Coppens. De toegang bedraagt 15 euro (of 12 euro als je je ticket vandaag nog online bestelt).
• Art in the City is een gratis openluchttentoonstelling die voor de vierde maal plaatsheeft in het Egmontpark, naast The Hotel. Er zijn twaalf sculpturen te zien van kunstenaars uit België, Frankrijk, Duitsland en de Verenigde Arabische Emiraten. De winnende kunstenaar wordt door de stad Brussel uitgenodigd om voor een specifieke ruimte een kunstwerk te creëren. Lees volledige tekst

De dertigste editie van het Brussels Internationaal Festival van de Fantastische Film zit er morgenavond alweer op. Filmliefhebber Vincent Samborski ging zaterdag kijken naar een van de prenten waarnaar het meest werd uitgekeken: Iron Sky. Zijn verslag uit een overvolle, joelende filmzaal in Thurn & Taxis.

Er is nogal wat belangstelling vooraf geweest rond de release van Iron Sky. De film van de Finse regisseur Timo Vuorensola is een voorbeeld van participatieve cinema. 10% van het budget werd door fans voorgeschoten, de overige 90% door verschillende kleine productiehuizen in Finland, Duitsland en Australië. De productie nam maar liefst zes jaar in beslag en begon met een kleine trailer die  in 2008 op het festival van Cannes gepresenteerd werd.

De film werd op het BIFFF geïntroduceerd door Vuorensola zelf, een grappige kerel die enkele anekdotes uit de doeken deed. Zo kampte de filmploeg met heel wat problemen bij het invoeren van nazikostuums in Duitsland, waar de film is geschoten. Met het briljante idee dat de nazi’s na de Tweede Wereldoorlog naar de maan gevlucht zijn en er de terugkeer van het Vierde Rijk voorbereiden, zou het niet mis kunnen lopen, zou je denken. Nee, het loopt niet volledig mis, alleen een beetje.

Lees volledige tekst

Wie heeft er een keizer of een koning nodig als je een admiraal hebt? Tom Van Laere alias Admiral Freebee verzorgde vanavond een uitstekende solovoorstelling in de KVS en wisselde daarbij vlot van rol: bezielde singer-songwriter, bevlogen muzikant, hilarische entertainer.

Het is niet elke zanger gegeven om alleen op de bühne te staan en een publiek in een grotere zaal bijna twee uur te boeien met akoestische nummers. Het vereist een eigen stem, steengoede nummers, podiumprésence, variatie in stijl en repertoire. Admiral Freebee bleek genoeg troeven te hebben om overeind te blijven en bijwijlen te schitteren. In het eerste half uur pakte hij vooral uit met ingetogen versies van oude en nieuwe songs. Hij liet de muziek spreken en begeleidde zichzelf op een van zijn vele gitaren, op piano of op mondharmonica. Geleidelijk aan koos hij ook meer voor up-tempo nummers. In de loop van de avond passeerden heel wat klassiekers de revue zoals Faithful to the night, Rags ’n’ Run, Oh Darkness, Recipe for disaster en Always on the run. Maar hij delfde ook verborgen parels op en presenteerde ruw, onafgewerkt materiaal. Al was het optreden de zoveelste statie van een theatertournee, het klonk allemaal nieuw en verfrissend, het was genieten van zo veel muzikale schoonheid en passie.

Lees volledige tekst

In gemeenschapscentrum De Markten oefent elke week het koor Stemmer. Dit dapper amateurkoor presenteert een erg spannend, gloednieuw muzikaal project. Ze zingen samen met twee solisten, een verteller en een orgel een hedendaags oratorium: “Ik, Simon.”

Stemmer laat je mee denken, voelen en kijken met Simon van Cyrene. Dat is die man die (zoals je je misschien nog herinnert uit de les catechese) tijdens de kruisweg Jezus hielp met het dragen van het zware houten kruis. Dit levert geen stoffig en langdradig verhaal op, maar een dynamische, verrassende muzikale gebeurtenis. Op een unieke locatie: in een kerk in het centrum van Brussel. In elke kerk hangt immers de kruisweg afgebeeld. Je kan er voor aanvang rondwandelen als in een museum, neem dan vooral een kijkje bij ‘statie vijf’.

Naast een mooi en origineel concert biedt Stemmer je met deze productie ook de gelegenheid om stil te staan bij de vragen die deze getuigenis oproept. “Ik, Simon” speelt zich vooral ook vandaag de dag af, wie weet gaat het wel over jou. Niet te missen, dus.

Tekst: Robrecht Dehaen, muziek en muzikale leiding: Peter Spaepen, solisten: Jeroen Lenaerts (bas-bariton), en Adriaan De Koster (tenor), orgel: Momoyo Kokubu, verteller: Jeroen Lenaerts.

Wanneer een waar?

• Begijnhofkerk, Begijnhofplein
  vrijdag 16 maart 2012
• Goede Bijstandskerk, Kolenmarkt
  vrijdag 23 maart 2012
• Begijnhofkerk , Begijnhofplein
  vrijdag 30 maart 2012

Praktisch

Aanvang concert: 20.00 uur. Toegang: 8 euro (aan de ingang te betalen). Cultuurwaardebon welkom. Een deel van de inkomsten gaat naar de parochiale werking ten behoeve van daklozen en vluchtelingen. Info en reservatie (aanbevolen): De Markten, 02 512 34 25, demarkten@demarkten.be.

Retrofeesten zijn de nieuwe trend. Op 17 maart zorgt Radio Modern voor een withete swingsessie in La Tentation in Brussel. Slick Nick, Mr. entertainment himself, wordt omringd door twee stevige saxofoons, de zes snaren van Michel en rocker Christophe die als een gek de toetsen bewerkt. Voeg daar nog de boppende beat van Jerry en de groove van Johans dubbel bass aan toe, en je weet dat je de ziel uit je lijf zult jiven. Opletten geblazen dus tijdens de dansinitiatie van het lindy duo Apollo Swing. Als je  haren van al dat swingen in de war zijn geraakt, kun je gerust even plaatsnemen in de Beauty Boudoir van de Modernettes. Zij zullen je lokken weer in hun vintage plooi spelden en je rouge bijwerken. Voor je weer de dansvloer inneemt om de nacht in te twisten met dj Big Ben, kun je je meest glamoureuze glimlach showen in de Fifties Foto Corner. En als kers op de taart zal de dandy gastheer George Bangable misschien voor een verrassing zorgen. Meer info bij La Tentation en Radio Modern.

Wil je er gratis bij zijn? Radio Modern geeft drie duotickets weg. Een mailtje aan win@radiomodern.be, met als titel ’Radio Modern, 17/3 (BrusselBlogt)’ volstaat. Veel succes!

Gerard Mortier was deze week nog eens in Brussel te beleven. Van 1981 tot 1991 was hij opera-intendant van de Muntschouwburg. Na omzwervingen in Salzburg, het Ruhrgebied en Parijs is hij nu directeur van het Teatro Real in Madrid. Maandag nodigde het Goethe-instuut hem uit voor een gesprek over zijn Duitsland. De 68-jarige Gentenaar toonde zich ook in het Duits als een onvermoeibare spraakwaterval, een bevlogen muziekliefhebber, een Europese denker en een beschavingscriticus.

Zijn kennis over de opera heeft Mortier naar eigen zeggen volledig aan Duitsland te danken. De interesse heeft hij meegekregen van zijn ouders, een bakkersechtpaar. Als jongeman al spelde hij het vakblad Opernwelt uit. Hij herinnert zich nog goed dat hij in Keulen naar zijn eerste opera, Die Frau ohne Schatten van Richard Strauss, ging. Na zijn aanklacht over het Gentse operabeleid in 1970 was hij  achtereenvolgens artistiek directeur in Düsseldorf (1972-73), Hamburg (1973-77) en Frankfurt (1977-79). Van 2002 tot 2004 was hij de eerste intendant van de RuhrTriennale. Enkel in Berlijn kon hij geen voet aan de grond krijgen. Drie maal liepen de besprekingen spaak.

Lees volledige tekst

Er zit muziek in de Franse geschiedenis. En het Franse chanson is goed voor heel wat grandes et petites histoires. Dat blijkt uit het boek Chanson. Een geschiedenis van Frankrijk, dat de auteur Bart Van Loo vandaag tijdens een onderhoudende causerie voorstelde op de Literaire Loketten in het Vlaams Parlement. Het talrijk opgekomen publiek, onder wie veel vijftigers en zestigers, mocht zowaar raden, meezingen en zelfs dansen op Alexandrie Alexandra. Frans was voor één keer bon ton in het huis van de Vlaamse volksvertegenwoordigers.

Het vertrekpunt van de badinerende monoloog was de Pont Neuf. Vanop de oudste brug van Parijs kun je volgens Van Loo een blik werpen op de hele geschiedenis van Frankrijk, van Clovis tot Sarkozy. Op de brug traden ook straatzangers op, die de basis legden voor het Franse chanson. Een aantal grappige anekdotes en verrassende weetjes over liedjes en hun zangers en zangeressen, afgewisseld met geluidsfragmenten, passeerden de revue. Een selectie:

• Bruxelles van Jacques Brel brengt het bruisende Brussel van de Belle Epoque en de ci-né-ma mu-et weer tot leven. Op het einde valt de muziek echter bruusk stil. De Eerste Wereldoorlog brengt dood en vernieling, gesymboliseerd door een hinnikend paard.
• Edith Piaf schreef La Vie En Rose in 1945 na de bevrijding van Parijs. Ze was toen samen met Yves Montand, die als tiener in Marseille voor kapper leerde.

Lees volledige tekst