Kleur en de stad – kleurende stad.

Foto hierboven: Walking Madou van m.pressions.

Bekijk ook de vijf andere foto’s van de week.

Zaterdagnamiddag kwam ik een beetje ongewild in de Zinnekeparade terecht. Ik heb het al niet voor optochten, fanfares of massamanifestaties tout court. Maar het frappeerde me weer dat, ondanks de vele goede wil, de dikwijls verfijnde kostuums en maquillage en de creatieve vehikels waarmee men door de stad paradeerde, ik helemaal niet verrast werd.
Lees volledige tekst

Dit artikel verscheen eerder alhier
Brussel is mijn ding. En het gaat vooruit, me dunkt. Tal van stadswijken worden heringericht. Men beseft blijkbaar dat het meer dan tijd wordt om de glorie van weleer te herstellen. Nu nog hopen dat de overheid kiest voor een aantal landmarks want op de bollen-van-mijn-bobonne na zijn er geen. Als het een beetje meezit is de stad tegen 2025 incontournable.
Ooit moet het hier al bijzonder hip geweest zijn. In het Museum van de stad Brussel, beter bekend als het Broodhuys, loopt momenteel een tentoonstelling met foto’s van de Nederlander Cas Oorthuys. De naoorlogse jaren (1946 – 1956) blijken een bijzonder frivole periode geweest zijn. Niet te verwonderen. De oorlog was (net) achter de rug en er kon weer gefeest worden. En feesten deed men graag in Brussel.
Het maakt me een beetje nostalgisch.

Jos Vandenbreeden & Wynand Plaizier, “Cas Oorthuys, bruxelles / brussel, 1946 – 1956″, Plaizier, 2012
Fototentoonstelling Cas Oorthuys, bruxelles / brussel, 1946 – 1956, Museum van de Stad Brussel, Grote Markt Brussel, nog tot 31.12.2012

Tegen volgend jaar zouden mijn twee vriendinnen en ik een appartement willen vinden in Brussel omdat we hier willen komen wonen. Een vriendin zal in Diegem werken en de andere is nog op zoek. Ikzelf moet elke dag in Leuven op Gasthuisberg zijn. Nu vroegen wij ons af: waar is de beste plaats om te gaan wonen als drie jonge meisjes? Wij hebben voorlopig vooral gezocht  in Brussel-stad en Elsene en ook Sint-Gillis en Schaarbeek willen we niet uitsluiten. Zijn dat veilige buurten? En valt er wat te beleven? Een van mijn vriendinnen heeft een bedrijfswagen en zou dus een goede parkeerplaats moeten hebben (liefst een box). Is dat moeilijk om te vinden? Wat zouden jullie ons aanraden? Groetjes, Anna

Een gezelschap van Engelse dames bezoekt de hoofdstad van Europa. Uiteraard staat het koninklijk paleis aan het Warandepark op het programma. Het is tijd voor een foto. Een van de vrouwen is de fotograaf van dienst en moet ervoor zorgen dat het paleis een prominente plaats krijgt op de foto. Cheese! Een groep Belgische toeristen komt voorbijgewandeld.  Een van hen begroet het gezelschap, biedt zich aan als fotograaf en maakt grapjes. Prompt wordt hij samen met de vrouwen op de gevoelige plaat vastgelegd. Hilariteit alom. Nieuwsgierige voorbijgangers blijven staan en hebben plezier in de  spontane verbroedering. Het paleis is van geen tel meer. De onverwachte ontmoeting kleurt de dag. (Foto & verhaal: Anni Snoecx, This is Belgium)

Vandaag, op Hemelvaartsdag, pakken we uit met een nieuwe maandelijkse quizrubriek: Kwistig. We zijn daarin kwistig met moeilijke vragen, interessante weetjes over Brussel en …  mooie prijzen. Vijf vragen en een schiftingsvraag wachten op een antwoord. Lichten uit, spots aan, en laat de hersencellen (of Google en Wikipedia) maar werken!

1. In 1975 veroverde RWDM in het voetbal de landstitel met legendarische spelers zoals Johan Boskamp, Benny Nielsen, Maurice Martens, Willy Wellens en Nico De Bree. Waarvoor stond de afkorting RWDM?
2. Hergé smokkelde graag een flard Brussels in de albums van Kuifje. Van welk fictief land in Oost-Europa is het nationale motto Eih bennek eih blavek, dat vertaald wordt als “Hij die kwaad zaait, zal kwaad oogsten”, maar uiteraard gewoon Brussels is voor “Hier ben ik, hier blijf ik”?
3. De Zuidertoren is met een hoogte van 150 m het hoogste gebouw van België. Welke dienst is er gehuisvest? Graag de officiële naam, voluit geschreven.
4. Hugo Claus trouwde in 1955 met Elly Overzier, die hem inspireerde tot de Oostakkerse gedichten. In welk bekend Brussels café vond het trouwfeest plaats? Simon Vinkenoog, Lucebert en Roger Raveel waren van de partij.
5. Michel Demaret, de kleurrijke oud-burgemeester van Brussel, werd Monsier dix pourcent genoemd, omdat hij zich als schepen liet betalen om bouwvergunningen af te leveren. In de jaren 60 werkte hij als buitenwipper van een nachtclub in de Nieuwstraat. Hoe heette die club?
6. Schiftingsvraag: Het KMI meet dagelijks de gemiddelde temperatuur in Ukkel (gemiddelden huidige maand). Wat zal de gemiddelde temperatuur zijn op 31 mei 2012?

Wie de juiste antwoorden gevonden heeft, stuurt een mail met als titel ‘kwistig 1′ naar info@brusselblogt.be. Je hebt daarvoor tijd tot zondag 27 mei (Pinksteren), om 12 u. De winnaar wordt op 1 juni op basis van de antwoorden op de reguliere vragen en de schiftingsvraag bepaald. Bij eventuele ex-aequo komt er een onschuldige hand aan te pas. De jury heeft altijd gelijk. De prijs is een boekenbon ter waarde van 20 euro bij Passa Porta. Dat is de internationale boekhandel in hartje Brussel die terecht prat gaat op zijn kwaliteitsvol aanbod, dagelijks (ook op zondag!) open is en tal van boeiende voordrachten en literaire activiteiten organiseert. Om de twee jaar zet het literatuurhuis zijn schouders onder het Passa Porta-literatuurfestival.

Een zaterdagmiddag in Vorst. Ik maal mijn rondjes in het Dudenpark. De temperatuur is aangenaam, de conditie op peil. Hondenbaasjes laten hun viervoeters de vrije loop, maar ik weet ze handig te omzeilen. The Vaccines zingen in mijn oren dat ik een surfpak zou moeten aantrekken. Alles gaat zijn gangetje totdat ik in de achterzak van mijn loopshort naar een papieren zakdoekje zoek om mijn neus te snuiten. De mp3-speler voel ik zitten, maar waar zijn de sleutels van mijn appartement? Nee, het is niet waar! Er zit een gaatje in mijn achterzak, en de sleutels van de voordeur en de appartementsdeur zijn ertussen geglipt. Ik sta er niet goed voor, in loopplunje, zonder gsm en zonder reservesleutel bij de buren. Noodscenario’s waarin de buren, mijn huisbaas en een sleutelmaker figureren, spelen door mijn hoofd.

Ik probeer kalm te blijven. Ik maak rechtsomkeert en leg het vertrouwde rondje in een trager tempo af, zonder muzikale afleiding en met de ogen gericht op de grond. Ben ik op zoek naar een speld in een hooiberg? Na drie kwart van het parcours nog geen spoor van mijn sleutels. Maar dan zie ik ze liggen. Oef! Ik ben op een haar na ontsnapt aan groot ongemak en onheil. Ik heradem en ik glunder. De verloren gewaande sleutels verlaten mijn handen niet meer. Ik loop gezwind naar huis, uitkijkend naar een verfrissende douche en opwekkende koffie.  Alsof de sleutel tot geluk het terugvinden is van wat verloren leek. Want, zo wist Bloem al, alles is veel voor wie niet veel verwacht.

Foto hierboven: Balloon man van petercasaer

Lees volledige tekst

Ondanks het barre weder laat de Brusselse hardloper zich niet onbetuigd. Opgetekend dit voorjaar  in de Brusselse parken en bossen. We zitten ondertussen al aan 72 types van joggers (zie voorgaande bijdragen). En we blijven verder speuren: hop met de beentjes !

De Blonde Stoot, oogverblindende blondine. Moet op kantoor ongetwijfeld  geen pen verleggen, alleen tegenwoordig zijn, zondermeer. Ze loopt heel alleen, weinig op aan te merken, behalve dat ze niet echt tempo haalt. Te veel mannen lopen in haar zog, terwijl ze veel sneller zouden kunnen, eerder vroeg dan laat struikelt de één of andere over een uitgelopen boomwortel of loopt zich gewoon te pletter op een boom aan de kant van de weg. Ze wéét het goed genoeg want er hangt een Mona Lisachtige glimlach over haar lippen. Type dat altijd tweedracht zaait op kantoor ook al richt ze zelf geen bliksem uit. Het soort kortgerokte meisjes op het trottoir, die een kettingbotsing veroorzaken maar er helemaal mee wegkomen.

Het Jeukende Kruis. Krabt de controversiële Sloveense filosoof Zizek voortdurend aan zijn T-shirt, deze kan dan weer niet van zijn kruis blijven. Beetje obsceen, iedere vier of vijf meter zit hij met zijn rechterhand tussen zijn benen. Iets jeukt daar, onduidelijk of het altijd gebeurt (al vermoed ik bij het dwangmatig karakter ervan, van wel) of te wijten is aan een stijve onderbroek of te spannende broek. Zou ook kunnen dat hij nieuw vestimentair gerief heeft en dit hem danig stoort. Het zou verstandiger zijn dit eerst uit te proberen in het plaatselijke bos bij valavond, men kweekt snel een bijnaam. Noot: loopt in de buurt van de Blonde Stoot.

De beschaamde - meisje in zwarte legging, idem dito short, loopt met te veel schroom. Oei, oei, ik stoor toch niet..   Ah sorry, pardon.. – blijft ver uit de buurt van de voetganger, kijkt af en toe op om toch maar niet op te dérangeren. Helemààl in het zwart, als ze maar niet opvalt tussen Vismarkt en IJzerplein.

Lees volledige tekst

Nederlandstalige katten waren in geen omtrek te bespeuren.

Lees volledige tekst