In het Volkshuis aan de Parvis tekent het meisje met de oranjebruine pull en de weelderige krullen met een hele oude pennenstok. Ze doopt de punt van de pen in een glazen inktpot en laat zich door niets of niemand afleiden. Heel alleen zit ze aan een tafeltje omringd door de ICT-freaks, dure laptops die meestal de voorste tafels bezetten.

Heel soms verlegt ze het boek, een beetje schuin, één keer legt ze het vertikaal, dan weer helemaal open in de breedte. Punctueel, met uiterste zorg, diep geconcentreerd maar toch ontspannen zet ze streepje na streepje. De rust die ze uitstraalt heeft de warmte van een stil haardvuur bij valavond, als het net begint te sneeuwen. En dan, behoedzaam en geruisloos als vlokken vallen er kleine vlekjes op het helwitte papier. Het is geen slordigheid, het gebeurt heel bedachtzaam. Met losse hand maar heel aandachtig laat ze de inkt zijn werk doen, alleen maar medium tussen koker en blad.

Onderwijl is ze ook dichter. Met grote sierlijke krullen schrijft ze korte verzen over en rond de tekening. Heel soms glimlacht ze, stopt ze, om minutenlang haar werk te schouwen. Nooit kijkt ze opzij, door het raam, rondom haar. Eén met de inkt en het papier. Een diepe rust daalt over het rumoerige Volkshuis, het lijkt alsof iedereen stilstaat, een onwezenlijke videostill, zelfs de muziek verstomt. Iemand heeft de pauzeknop ingeduwd.

En plots, alsof de hemel haar heeft opgeslokt is ze verdwenen, alles is volbracht. De Engel is weergekeerd naar het Hemelhof. Langzaam, heel langzaam, herneemt het leven in het Volkshuis. Oh God, wees mild, laat het nu zachtjes, heel zachtjes sneeuwen.

En zo geschiedde.

meeroverbrussel : http://hetrijkderzinnekes.blogspot.com/

Vandaag kregen we in onze mailbox een vraag van Bart Neerscholten:

Weet er iemand waar je  dit weekend buiten kan en mag schaatsen in Brussel op openbare plassen en sloten? Afgelopen jaren was dat overal verboden, althans zover ik heb gezien.

Wie weet raad?

Alvast even meegeven voor de liefhebbers dat Brussel een vaste schaatsbaan heeft. Poseidon in Sint-Lambrechts-Woluwe bestaat sinds 1966 en is in de herfst en de winter dagelijks open. Op de kerstmarkt van Winterpret is er traditioneel ook mogelijkheid tot schaatsen.

Uitzonderlijk kalme ochtendspits. Geen trein, tram, bus of metro. Verlaten kantoorgebouwen. Het is stil in Brussel  als gevolg van de algemene staking. Ben jij op je werk geraakt? Hoe beleef jij deze dag? Lees ook de berichtgeving op Brusselnieuws.

De waardevolle collecties van Brusselse musea gratis bewonderen? Het kan! Maandelijks houden heel wat musea een opendeurdag. Nu woensdag 1 februari kun je bijvoorbeeld je slag slaan en de crisis een hak zetten. Een overzichtje:

• Een bezoek aan Wiels, het centrum voor moderne kunst in Vorst, is gratis op de eerste woensdag van de maand. Het museum is dan ook langer open, zodat je van 11 u tot 21 u langs kunt komen.
• De vaste collectie van het Jubelparkmuseum – van prehistorische vuistbijlen en Egyptische mummies tot Brusselse wandtapijten en Aziatische boeddha’s – is vrij toegankelijk voor iedereen elke eerste woensdag van de maand vanaf 13 u. Hetzelfde geldt voor de Hallepoort, waar de stadsgeschiedenis centraal staat, het Muziekinstrumentenmuseum aan de Kunstberg en de Musea van het Verre Oosten (Japanse Toren, Chinees Paviljoen en Museum voor Japanse Kunst) op het koninklijk domein in Laken. De vier musea vormen samen de Koninklijke Musea voor Kunst en Geschiedenis.
• De Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België  openen eveneens gratis hun deuren op de eerste woensdagnamiddag van de maand. Daartoe behoren het Museum voor Oude Kunst, het Wiertzmuseum, het Meuniermuseum en het Magrittemuseum.

Lees volledige tekst

RGBrussels

Foto hierboven: Brussels, Koekelberg van HDR-newaddict.

Lees volledige tekst

Brussel in Beeld is een van de langstlopende wekelijkse rubrieken, maar ook een van de meest bekeken rubrieken op deze blog. Onze eigenste Brussel-Flickr fotogroep zorgt wekelijks voor een karrenvracht aan fantastisch beeldmateriaal. De BrusselBlogt-fotograaf is moeilijk te definiëren; zowel Brusselaars als niet-Brusselaars, zowel mannen of vrouwen, oud en jong. Een fantastische mélange aan mensen en dito talent. Hoog tijd dus om de mens achter de lens ook even in beeld te brengen.

Deze week Katrin Blombach, een 20-jarige Duitse studente die een jaar als au pair in Brussel heeft gewerkt om er Frans en Nederlands te leren. Ze schrijft in voortreffelijk Nederlands. Ze woont nu opnieuw in Duitsland, in Wuppertal. Ze houdt van muziek, boeken en foto’s natuurlijk. Op Flickr is ze actief als k.atrin. Auf geht’s!

Dag Katrin, vertel eens. Hoe is je liefde voor de fotografie ontstaan?
Ik ben niet zeker, maar ik denk dat ik de microbe tijdens de zomer van 2009 te pakken heb gekregen. Het was de zomer voor mijn eindexamen – een episode met super veel nieuwe, positieve ervaringen – en ik had het gevoel niets voor altijd te kunnen vasthouden. Dus heb ik een simpele en oude digitale camera genomen en alles en iedereen gefotografeerd. Het was mijn manier om herinneringen vast te leggen. Toen vond ik op een vlooienmarkt een oude analoge camera en die produceerde zo mooie foto’s dat ik nu bijna alleen met die camera fotografeer.

Lees volledige tekst

Brussel kenmerkt zich door Babylonische spraakverwarring. Maar in deze stad met inwoners uit alle windstreken wordt ook opvallend vaak in alle talen gezwegen. Op trein, tram en bus bijvoorbeeld. Welke schrijver werpt in een recente roman een blik achter de façade van de moedertaal?

Aanhangers van de stelling dat toeval niet bestaat, zagen het als een teken dat de misschien wel bekendste inwoner van deze stad, Pieter Breugel de Oude, bijgenaamd Peer den Drol, zich van een plaats in de kunstgeschiedenis verzekerde middels het schilderen van de bekendste toren uit de Bijbel. Brussel liet zich namelijk vaker vergelijken met de ziggurat van Babel, bemoeilijkt als het zich in alles voelde door de heersende hutsepot van vele talen. Voorbij de gevels werd er gebeden, gedroomd, met potten gesmeten en de liefde bedreven in alle mogelijke dialecten uit alle windstreken. Maar op trein, tram of bus waren het idiomen waarin er voornamelijk werd gezwegen. En wat maar weinigen durfden toe te geven: men was dolgelukkig zich te bevinden op een plaats waar de mensheid in al haar diversiteit afgevaardigd was. Het gaf elk aangeboren asociaal het goedkope excuus te mogen schuilen achter de façade van z’n moedertaal.

Lees verder voor de oplossing.

‘Wij Brusselaars’ bestaat uit vier jonge Nederlandstalige geëngageerde en kritische Brusselaars, die uit overtuiging de kaart van Brussel trekken en tegelijk een positieve drang tot verandering als drijfveer hebben. Het collectief organiseert vier debatavonden rond concrete, alledaagse en vooral niet te institutionele thema’s. De avonden zijn interactief van opzet. Iedereen mag zijn gedacht zeggen.

Op 2 februari gaat de discussie over het thema Fier op Brussel / Citymarketing. Guy Vanhengel, Brussels minister, en Fons Van Dyck van BBDO nemen deel aan het debat. Xavier Taveirne (Vandaag, Radio 1) modereert. Schrijver Joost Vandecasteele neemt de commentaar voor zijn rekening. Plaats en tijd van gesprek is Het Goudblommeke in Papier (Cellebroerstraat 55) om 20 u.

Er volgen nog sessies over Veilig Brussel (5 april), Brussels onderwijs (7 juni) en Multinationaal Brussel (6 september).

de engel van de geschiedenis

Foto hierboven: Brussels – Another vision van SevyBxl.

Lees volledige tekst

Brussel in Beeld is één van de langstlopende wekelijkse rubrieken, maar ook één van de meest bekeken rubrieken op deze blog. Onze eigenste Brussel-Flickr fotogroep zorgt wekelijks voor een karrenvracht aan fantastisch beeldmateriaal. De BrusselBlogt-fotograaf is moeilijk te definiëren; zowel Brusselaars als niet Brusselaars, zowel mannen of vrouwen, oud en jong. Een fantastische mélange aan mensen en dito talent. Hoog tijd dus om de mens achter de lens ook even in beeld te brengen.

Deze week een 27-jarige ‘groene’ jongen in beeld afkomstig uit de buurt van Antwerpen.  Jan De Decker alias “JanDeDe” is consultant in de sector van de hernieuwbare energie en ondanks z’n voorkeur voor de natuur en het milieu woont hij graag in een stad als Brussel. Fotografie is z’n passie, maar kan evengoed genieten van een wandel-of fietstochtje (al dan niet in het buitenland).

Goedemorgen Jan, hoe is je liefde voor de fotografie ontstaan?
Een tiental jaar geleden heb ik me een kleine SONY DSC W50 gekocht. Ik begon het al snel leuk te vinden om op reis verder te proberen gaan dan gewone vakantiefoto’s, en te letten op compositie, kleuren enz.
Sinds twee jaar fotografeer ik nu met een spiegelreflexcamera (Canon EOS 450D). Het verschil is enorm, en ik werd steeds meer en meer geïnteresseerd en begon er over te lezen, op te zoeken, te proberen… Ik heb nog veel te leren, maar dat is net het boeiende!
Lees volledige tekst